Drugi odcinek za nami. Oglądaliście?!
Co za emocje! Co prawda wiem już, jaki jest format programu The Piano, a mimo wszystko za każdym razem jest coś więcej, niż się spodziewałam.
W zeszłym tygodniu było sporo wzruszeń. Ale tym razem było sporo łez. Siedząc przed ekranem laptopa totalnie poddałam się historiom uczestników, muzyce i oczywiście urokowi trójki prowadzących: Mice, Lang Langowi i Claudii.
Walia pokazała nam swoje kolory. I nie mam na myśli akcentu, z jakim wypowiadali się pianiści. Ale mogliśmy usłyszeć również piosenkę w języku walijskim. Były utwory, które już znamy (muzyka klasyczna) ale również własne kompozycje. Gavin napisał utwór dla swojej mamy. Mika i Lang Lang zapamiętali nawet linię melodyczną.
Katie, której największym marzeniem jest doczekanie się dziecka, znajduje pocieszenie w muzyce. Zaśpiewała piosenkę „A Design For Life” walijskiego zespołu Manic Street Preachers. Ta piosenka powstała po tym, jak jeden z członków zespołu zaginął – prawdopodobnie popełnił samobójstwo. Muzyka pomaga jej wypowiedzieć to, co czuje.
Azadeh z Iranu, która grając muzykę irańską powraca wirtualnie do swojego kraju.
Wzruszający Phil, który z kolegą grają w celach charytatywnych i używają specyficznego wehikułu, który jest połączeniem roweru z pianinem 🙂
Mały Anton, który mówi „kiedy gram tę historię”, po czym poprawia się „kiedy gram ten utwór, opowiadam historię”. Na co Mika reaguje natychmiast mówiąc, że to jest przepiękna pomyłka :kiedy gram tę historię”. I rzeczywiście, chłopiec napisał utwór „Mira”, który opisuje asteroidę uderzającą w planetę. I jego gra NAPRAWDĘ opowiada historię. Oczami wyobraźni widzimy obrazy stworzone za pomocą muzyki.
Rhian, która gra na organach kościelnych w swojej wiosce zaskoczyła Mikę i Lang Langa grając utwór Rachmaninowa! Mika rzucił kompletnie przypadkowo, że byłby zaskoczony, gdyby Rhian zagrała coś kompletnie szalonego, na przykład Rachmaninowa. No i stało się!
A potem pojawił się Teddy. Chłopak z Kenii, który zamiast kupić sobie obiad w szkole, wszystkie pieniądze wydawał w kafejce internetowej, gdzie oglądał pianistów takich jak na przykład Lang Lang. Z kartonu zrobił sobie klawiaturę i udawał, że gra na fortepianie. Potem udało mu się znaleźć stary keyboard. Angielska pianistka, która przyjechała do Kenii zasugerowała, żeby starał się o stypendium muzyczne w Anglii. I Teddy znalazł się z angielskim konserwatorium! Aż trudno uwierzyć!
Ale to jeszcze nie koniec niesamowitych historii. Lang Lang stwierdził, że chłopak gra dobrze, ale brakuje mu swobody. Obaj z Miką wychodzą z ukrycia i proponują Teddiemu, żeby spróbował zagrać ten sam utwór ale a większą swobodą. I wtedy dzieję się coś pięknego. Teddy gra „z serca zamiast z umysłu”. Od pierwszych dźwięków widać reakcje na twarzach Miki i Lang Langa. To jest to!
I na końcu wystąpiła Nerys. Przyjechała ze swoją rodziną, z 90-letnim ojcem, który uczył jej muzyki i sam śpiewał w chórze, a teraz cierpi na demencję.
Ale… W pewnym momencie słyszymy, że do głosu Nerys dołączają inne głosy. Chór męski!
Nawet Mika nie mógł powstrzymać łez. „Jak tacy dojrzali wiekiem faceci mogą robić takie cuda? Doprowadziliście mnie do łez!” – wołał Mika, kiedy nie wytrzymał po występie i pobiegł do Narys i jej przyjaciół. To były piękne chwile. Ja uwielbiam chóralny śpiew.
Na koniec Mika i Lang Lang wybierają osobę, która wystąpi na scenie koncertu finałowego. Wybór oczywiście jest trudny. Postawili na pianistę, dla którego ten występ może najbardziej wpłynąć na grę i tworzenie muzyki. Dla którego to będzie wielka szansa.
I to będzie Teddy. Jego determinacja sprawiła, że muzyka stała się dla niego najważniejsza. Nic nie mogło mu przeszkodzić w osiągnięciu celu. The Piano będzie kolejnym etapem jego historii.
Jeśli macie VPN możecie obejrzeć replay tutaj:
https://www.channel4.com/programmes/the-piano/on-demand/76068-003
Na moim TikToku znajdziecie również cały odcinek podzielony na siedem filmików.
I na deser Teddy jako gość w dzisiejszym programie angielskiej telewizji.
Mika po polsku 