Biografia

Zacznijmy od laurki która znalazła się na oficjalnej stronie Mika Sounds:

„Mika rozpoczął swoją międzynarodową karierę w 2007 roku, wydając singiel „Grace Kelly”, który sprzedał się w ponad 3 milionach egzemplarzy na całym świecie i był drugim brytyjskim singlem, który znalazł się na samym szczycie listy pobrań. Debiutancki album „Life In Cartoon Motion” znalazł się na pierwszym miejscu w Wielkiej Brytanii i 11 innych krajach, sprzedając się w ponad 7 milionach egzemplarzy na całym świecie”

„Jego drugi album, The Boy Who Knew Too Much, znalazł się w pierwszej dziesiątce w 11 krajach, a jego trzecia płyta „The Origin of Love”, wydana w 2012 roku, powstała przy współpracy m.in. z Pharrellem Williamsem, Nickiem Littlemore i Arianą Grande.
Mika została nominowany i otrzymał nagrody Brits, Grammy, Ivor Novellos, World Music Awards i MTV Europe, Azji, Australii i Japonii, Capital Radio Awards, Q Magazine, BT, Vodafone i Virgin Media. Jest także odbiorcą prestiżowej francuskiej nagrody „Chevalier dans l’ordre des Arts et des Lettres”.

Jego zaraźliwa radość i barwne występy zachwyciły publiczność od samego początku i doprowadziły do ​​wyprzedaży biletów na koncerty na całym świecie. Jego filmy video zgromadziły imponującą liczbę ponad 250 milionów wyświetleń!

Mika sprzedała już ponad 10 milionów płyt i ma złote lub platynowe nagrody w 32 krajach na całym świecie. Jest autorem tekstów piosenek i wykonawcą, projektuje ubrania i akcesoria, jest pisarzem (m.in. pisał do włoskiej kolumny internetowej, pracuje też nad książką), jest ilustratorem i artystą. Obecnie pracuje nad swoim piątym albumem.”

Ale wróćmy do początku.

Mika urodził się 18 sierpnia 1983 roku w Bejrucie (Liban). Jego mama ma korzenie syryjsko-libańskie, a ojciec jest Amerykaninem. 

Mika ma czwórkę rodzeństwa: dwie starsze siostry: Yasmine i Palomę, oraz młodszą siostrę Zuleikę i najmłodszego w rodzinie Fortuné.

Jego pełne imię i nazwisko to Michael Holbrook Penniman Junior. Imię Michael dostał po ojcu, choć matka nie zgadzała się na to, aby uniknąć ceregieli z tym tytułem „junior” na końcu i od początku nazywała syna Mica (od francuskiej wymowy imienia Michael jako MI-KA-EL). 

Kiedy Mika miał rok, wojna w Libanie zmusiła całą rodzinę (Mika miał wtedy dwie starsze siostry Yasmine i Palomę) do wyjazdu z kraju. Udali się do Francji i zamieszkali w Paryżu. To tłumaczy skąd Mika tak dobrze mówi po francusku. To był jego pierwszy język, którego się nauczył.

Tam chodził do prywatnej szkoły, gdzie nikomu nie przeszkadzało to, że Mika miał swój własny styl ubierania się. Ponieważ jego mama prowadziła wtedy firmę szyjącą ubrania dla dzieci, a praca odbywała się u nich w domu, mały Mika wyrastał wśród wszędzie porozkładanych resztkach materiałów i jak sam powiedział, nie raz rano jedli śniadanie w kuchni, a resztki z szycia wpadały im do misek z jedzeniem.

Mika często prosił mamę, by uszyła mu stroje, które sam wymyślał. Najczęściej były to spodnie na szelkach i obowiązkowo muszka pod szyją z tego samego materiału. Ulubioną zabawą całej trójki był teatr. Robili przedstawienia dla rodziców i znajomych. Do dziś Mika kolekcjonuje miniatury teatrów.

Kiedy Mika miał 8 czy 9 lat, jego ojciec utknął w Kuwejcie w czasie wojny w zatoce perskiej i ponad pół roku spędził uwięziony w ambasadzie amerykańskiej. Przez ten czas rodzina przeszła traumatyczny czas oczekiwania. Ponieważ nie mieli wystarczających środków do życia, stracili prawie wszystko. Po powrocie ojca z Kuwejtu musieli się wyprowadzić i postanowili wyjechać do Londynu, gdzie Penniman senior dostał ofertę dobrej pracy.

Mika poszedł do francuskiej szkoły w Londynie i tam zaczął się jego koszmar. Trafił na nauczycielkę, która wybierała sobie kilku uczniów, żeby się nad nimi znęcać przy całej klasie. To traumatyczne wydarzenie naznaczyło Mikę na całe życie (aktywnie włącza się w działalność przeciwko przemocy w szkołach) i zmieniło jego tor.

Stres związany z zachowaniem nauczycielki wobec niego doprowadził do tego, że Mika przestał mówić. Przestał też czytać i pisać. Kiedy sprawa się wydała, matka zabrała Mikę ze szkoły. Chłopiec spędzał czas w znajdującym się niedaleko domu parku Kensington. Jednak jego mama postanowiła dać mu zajęcie i zapisała go na lekcje gry na pianinie. Jego nauczycielką została rosyjska śpiewaczka operowa Ałła Ardakov. Ponieważ Mika był (i jest nadal) dyslektykiem, nie potrafił nauczyć się czytać nut. Dlatego każdą melodię musiał zagrać z pamięci. Do dzisiaj komponuje i gra z pamięci.

Okazało się, że Mika ma bardzo dobry głos i po kilku miesiącach nauki został zatrudniony w Royal Opera House i jeździł często na występy do innych miast. Oczywiście towarzyszyła mu mama. Z takim doświadczeniem i talentem Mika dostał się do Royal College of Music, gdzie nadal kształcił się w dziedzinie muzyki klasycznej.

Możecie posłuchać jak Mika śpiewała w wieku 14 lat.

Tu mała dygresja z wątkiem polskim. Mika niedawno przyznał, że kilka razy odwiedził Warszawę, gdy występował z repertuarem muzyki klasycznej!!!!!

Ale już wtedy pociągała go muzyka pop. Pisał piosenki, a nawet reklamy. Najbardziej istotne dla niego to ta dla znanej marki gumy do żucia, czy dla British Airways.

Mika śpiewa reklamę dla gumy do żucia Orbit 

Już w wieku 15 lat odwiedzał wytwórnie muzyczne i przedstawiał im swoje wersje demo: na głos i fortepian.  Jednak przez kilka kolejnych lat ciągle słyszał, że jego utwory są zbyt dziwne, że trudno je zaklasyfikować do jakiegoś konkretnego nurtu muzycznego. Mika miał swoją stronę MySpace i tam zamieszczał swoje utwory. Przez wiele miesięcy prawie nikt jej nie odwiedzał. Wszystko zmieniło się w roku 2006, kiedy jakieś skandynawskie radio zaczęło puszczać „Relax (Take it Easy)”. Wybuchła euforia. Piosenka ukazała się na singlu w sierpniu tego samego roku . W styczniu 2007 ukazał się kolejny singiel „Grace Kelly” – piosenka napisana pod wpływem złości na te wszystkie wytwórnie płytowe, które chciały, aby podporządkował się trendom i śpiewał jak inni artyści. „Powiedz mi czego potrzebujesz, aby być zadowolonym.  Ty chcesz tylko tego, co inni ci powiedzą, że powinieneś tego pragnąć”. „Czy muszę zginać się w pół? Czy muszę wyglądać poważniej, abyście mnie postawili na swojej półce?” –   Zaraz potem pojawił się pierwszy album „Life in Cartoon Motion”. 

Na rozdaniu nagród World Music Awards 2007 Mika zgarnął aż cztery nagrody: 

za najlepszego debiutanta, brytyjskiego artystę, brytyjski singiel („Grace Kelly”)i brytyjski album („Life in Cartoon Motion”).

W roku 2008 zdobył nagrodę British Breakthrough Act na BRTIS Awards.

Występ Miki na rozdaniu nagród BRITS Awards w 2008. Towarzyszy mu Beth Ditto z zespołu Gossip.

.

Mika w Blink Gallery

Między 11 a 14 lipca 2007 roku w londyńskiej Blink Gallery można było obejrzeć rysunki wykonane przez Mikę i jego siostrę Yasmine. Billy Brown, Lollipop Girl, Big Girl – to postacie, które pojawiły się na okładce i w książeczce załączonej do płyty „Life in Cartoon Motion”.

Na stronie GettyImage znajdziecie wiele świetnych zdjęć z tej wystawy.

Lata 2007-2008 to czas trasy koncertowej „Dodgy Holiday Tour”.

W międzyczasie na rynku pojawiają się dwie płyty DVD z koncertami:

2007 – Live in Cartoon Motion – zapis koncertu w Paryskiej Olimpii. Dodatkowo znalazły się tutaj klipy video oraz dokument pokazujący Mikę w trakcie podróży w trasie koncertowej.

2008 – Live Parce de Princes Paris – zapis koncertu specjalnie zaprojektowanego przez Mikę, jego siostrę Yasmine i artystów z wielu krajów Europy. Występ odbył się na stadionie Parc des Princes w Paryżu. Na płycie można również obejrzeć zapis organizacji koncertu, budowy scenografii itd.

We wrześniu 2009 ukazała się druga płyta Miki „The Boy Who Knew Too Much”. Większość materiału powstała w USA w Los Angeles. Dwa miesiące wcześniej wydano promujący ją singiel z piosenką „We Are Golden”. Kolejne single, które się ukazały to „Blame it on the Girls” i „Rain”.

Rok 2010 to pierwszy (i jak na razie jedyny) koncert Miki w Polsce.  28 sierpnia wystąpił w Warszawie na Orange Festival. Więcej o tym wydarzeniu znajdziecie w zakładce ORANGE FESTIVAL 2010. Był to ostatni występ trasy koncertowej Imaginarium Tour.

Mika pisze muzykę nie tylko dla siebie, ale również dla innych wykonawców. Jego utwory wykorzystywane są w reklamach. A w roku 2010 został poproszony o napisanie piosenki do filmu „Kick-Ass” Miał na to tylko dwa dni, ale efekt podobał się producentom. Do piosenki powstał również teledysk.

Jeszcze w połowie roku 2011 Mika zaczął mówić o kolejnej płycie, która miała być zupełnie inna od dwóch poprzednich. Zdradził też, że znajdą się na niej również piosenki w języku francuskim. 1 lipca 2011 ukazał się singiel „Elle Me Dit”, który szybko stał się przebojem we Francji, a w teledysku pojawiła się nawet znana ikona kina Fanny Ardant. Potem ukazały sie kolejne single takie jak „Make You Happy” i „Celebrate” z udziałem Pharrella Williamsa.

W jednym z wywiadów Mika przyznał, że przez półtora roku nie napisał żadnej piosenki. Że miał jakiś rodzaj blokady, która uniemożliwiała mu tworzenie.  Dopiero kiedy zakochał się, nagle pojawiła się pierwsza piosenka: „Origin of Love”.  Jak twierdzi, kiedy jest nieszczęśliwy, pisze okropne piosenki. Ale kiedy się zakocha, pisze dobre piosenki.  Mika spakował walizki i wyjechał do Kanady do Montrealu, aby współpracować z Nickiem Littlemore’em.  Kolejne siedem miesięcy poświęcił pracy nad nowym materiałem.  Potem przeniósł się do Miami, gdzie kontynuował pracę nad „Origin of Love”.

W październiku 2012 można było już kupić trzeci album Miki „Origin of Love”. Płyta ukazała się również w wersji DeLux, gdzie na drugim krążku można posłuchać czterech piosenek w języku francuskim: „Karen”, „L’Amour Dans Le Mauvais Temps”, „Le Soleil Mal Lune” i „Elle Me Dit”.

To właśnie po wydaniu „Origin of Love” Mika po raz pierwszy oficjalnie potwierdził swoją orientację seksualną. W wywiadzie dla „Instinct Magazine” Mika powiedział: „Jeśli zapytacie mnie, czy jestem gejem, powiem, że tak. Jeśli zapytacie, czy moje piosenki mówią o mojej relacji z mężczyzną, powiem, że tak. Dzięki mojej muzyce znalazłem siły, aby pogodzić się z moją seksualnością. Aby wyjść poza kontekst moich piosenek. To jest moje prawdziwe życie”. 

Oczywiście za płytą ruszyła światowa trasa koncertowa.

W kwietniu 2013 roku Mika ogłosił, że zostanie jurorem we włoskiej edycji programu X-Factor. W ten sposób został on pierwszym międzynarodowym jurorem tego programu.

Mika biegle mówi po angielsku, francusku i hiszpańsku. Uczył się również mandaryńskiego, ale uważa, że bardzo źle się nim posługuje, w przeciwieństwie do swoich starszych sióstr, które studiowały artystyczne kierunki w Chinach. Na dwa miesiące przed rozpoczęciem nagrywania programu Mika intensywnie uczył się włoskiego (jeszcze będąc w trasie koncertowej Mika zabrał ze sobą włoską nauczycielkę, która wymuszała na nim posługiwanie się włoskim). Potem już bardzo szybko opanował tez język. Świetnie sobie radził i wystąpił w trzech edycjach X-Factora.

Mika w ostrej dyskusji z włoskimi jurorami X Factor.

.

Jeszcze pod koniec roku 2013 zaczął nagrywanie odcinków francuskiej wersji The Voice La Plus Belle Voix, które zostały wyemitowane w 2014. Przez kolejne lata kontynuował swoją przygodę z The Voice, gdzie stał się chyba najbardziej lubianym trenerem. Obecnie (koniec roku 2018), Mika nagrywa odcinki, które będą emitowane w roku 2019.

Mika jako trener we francuskiej wersji The Voice ze swoim podopiecznym MB14
(który wygrał w sezonie 2016).

.

Kolejny, czwarty już album ukazał się w czerwcu 2015 roku i nosił tytuł „No Place in Heaven„. W listopadzie 2015 ukazała się wersja DeLux zawierająca dodatkową płytę z nagranymi z 
L’Orchestre Symphonique De Montreal z aranżacjami piosenek w stylu muzyki klasycznej. Można ją było kupić we Francji, Kanadzie i Włoszech. 

Kolejna długa trasa koncertowa: Chiny, Korea Południowa, Japonia, Stany Zjednoczone i oczywiście Europa. 19 lipca 2015 koncert w Ostrawie w Republice Czech. Niestety na liście nie znalazła się Polska.

Dekorację do trasy koncertowej wykonało Studio Job z Belgii. Scenografia to fantazja łącząca różnorodne elementy; od dymiących kominów, przez tonącego Tytanica do olbrzymiego rekina pojawiającego się z morskich otchłani. Job Smeets – właściciel firmy – rozrysował wszystko na papierze w kuchni londyńskiego domu Miki. 

27 maja 2016. Po zamachach terrorystycznych w Paryżu w 2015, Mika postanowił zorganizować specjalny koncert dedykowany miastu, które znał od najmłodszych lat i które kocha do dziś. Miała to być jego „deklaracja miłości” do Paryża. Wydarzenie, które nazwano „Paris je t’aime” (Mika Love Paris)  otrzymało spektakularną oprawę scenograficzną i odbyło się w hali AccorHotels Arena Bercy przy 15 tysięcznej widowni. Koncert został w całości sfilmowany i tego samego roku wydany na płycie DVD. Tuż przed tym, 21 października 2016 koncert można było obejrzeć na dużym ekranie w wielu kinach Francji.

Rok 2016 to rok, w którym Mika jest szczególnie aktywny we Włoszech. Zostaje zaproszony na Giffoni Film Festival dla dzieci i młodzieży. Festiwal ten organizowany jest od roku 1971. Tysiące młodych ludzi z wielu krajów świata przyjeżdża do niewielkiego miasteczka Giffoni Valle Piana aby oglądać wybrane filmy, uczyć się technik filmowych, jak również ocenia filmy i daje im nagrody. Jest to również wspaniałe miejsce spotkań z reżyserami, scenarzystami, aktorami.

Mika właśnie w tamtym okresie nagrał piosenkę i teledysk „Beautiful Disaster” z bardzo popularnym we Włoszech raperem Fedezem. Który również był jurorem w X Factor. Piosenka Miki „Hurts” została wykorzystana w filmie „Un Bacio”, który był prezentowany na festiwalu, a który opowiada o dorastaniu, nietolerancji, homofobii.  Mika spotkał się z młodymi ludźmi, którzy zadawali mu różne, czasem trudne i osobiste pytania. Mika nigdy nie unikał trudnych tematów i szczerze odpowiadał na pytania. Tym bardzo zjednał sobie młodą publiczność. Zaowocowało to zaproszeniem Miki na festiwal w 2017 roku.

Lata 2016 i 2017 to również nowy projekt, do którego zaproszono Mikę we Włoszech. Autorski program rozrywkowy pod tytułem „Stasera Casa Mika„, czyli „Dziś wieczorem w domu Miki”.

Programy były wyemitowane w porze najlepszej oglądalności w soboty wieczorem na Rai 2. Pięć  ponad dwugodzinnych odcinków wyemitowano 15, 22 i 29 listopada oraz 6 grudnia 2016 i 3 stycznia 2017. Można je obejrzeć na stronie RaiPlay (link poniżej). Program tak bardzo się podobał, że podobną ramówkę zachowano również w roku 2017.

https://www.raiplay.it/programmi/staseracasamika/stagione2016/puntate

Program zrodził się z pomysłu Miki i został opracowany we współpracy z Ivanem Cotroneo, Tizianą Martinengo i Giulio Mazzoleni, którzy są współautorami, a reżyserem jest Fabio Calvi.

W programie tym Mika otwiera drzwi swojego idealnego domu, w którym przyjmuje gości, włoskich i międzynarodowych, wykonuje swoje piosenki, śpiewa piosenki razem ze swymi gośćmi, rozmawia z nimi, odgrywa śmieszne scenki.  Są też nagrane wcześniej sekwencje, kiedy Mika wciela się postać włoskiego taksówkarza. Ukryte w taksówce kamery i mikrofony nagrywają rozmowy Miki z pasażerami. Jedne są śmieszne inne pełne wzruszeń. Mika opowiada również historie kryjące się za jego własnymi piosenkami. Teksty jego piosenek powstają na bazie historii, które usłyszał lub sytuacji, które dotyczyły go osobiście. I trzeba przyznać, że jego sposób opowiadania historii potrafi wzruszyć do łez. Mika również wyrusza na spotkanie z młodymi utalentowanymi muzycznie ludźmi, aby potem zaprosić ich do studia na wspólny występ. W jednym z odcinków Mika trafia nawet do więzienia, w którym stworzono chór. Bardzo wzruszająca scena, kiedy Mika śpiewa wraz z więźniami. Oczywiście ten występ nie mógł odbyć się w studio.

Mika śpiewa z chórem więziennym z Bolonii.

W ścieżce dźwiękowej pierwszej edycji „Stasera Casa Mika” wykorzytano jego piosenkę  „Boum Boum Boum” z albumu „No Place in Heaven”; w drugim sezonie Mika nagrał singiel specjalnie napisany dla programu  pod tytułem  „It’s My House”. W programie wystąpiły takie sławy jak Kylie Minogue, LP, Sting, Rita Pavone, Monica Bellucci, Eros Ramazotti i wielu innych.

W obu sezonach Mika nosił garnitury specjalnie dla niego zaprojektowane i uszyte przez Maison Valentino, którego dyrektorem jest przyjaciel Miki Pierpaolo Piccioli. A buty, jak już od wielu wielu lat projektował jego stary przyjaciel Christian Louboutin. 

We wrześniu 2017 roku w Berlinie rozdano nagrody Rose d’Or – to międzynarodowe nagrody dla telewizyjnych programów, seriali, filmów itp.. „Stasera Casa Mika” został uznany za najlepszy program rozrywkowy. Mika osobiście odebrał nagrodę.

Mika odbiera nagrodę za najlepszy program rozrywkowy.
.

Jesienią 2017 roku wyemitowane zostają 4 odcinki „Stasera Casa Mika” część 2. Daty to: 31 października, 7, 14 i 21 listopada 2017. Można je obejrzeć na stronie RaiPlay.

https://www.raiplay.it/programmi/staseracasamika/stagione2017/puntate

Na przełomie 2017 i 2018 Mika kupuje dom w Toskanii i urządza w nim studio nagrań. Teraz może nagrywać nowe utwory kiedy tylko zapragnie. Co jakiś czas umieszcza na Instagramie krótkie filmiki z sesji nagraniowych.

10 stycznia 2018 Mika zostaje zaproszony do Urzędu Miasta Florencja, gdzie burmistrz 
Dario Nardella wręcza mu symboliczne klucze do miasta. Mika zostaje honorowym obywatelem Florencji i uznany jest również ambasadorem kultury na świecie.

Wiosna 2018 to kontynuacja pracy jako juror w The Voice we Francji. 

Zaraz potem 2 czerwca 2018 Mika daje specjalny koncert na stadionie Stade de France. Koncert jest o tyle szczególny, że odbywa się tuż po finałowym meczu rugby Top14, gdzie na trybunach ogląda go około 80 tysięcy kibiców.  Występ jest transmitowany bezpośrednio przez Canal+ i France3. Specjalnie na to wydarzenie powstała przepiękna scena w kształcie serca ze skrzydłami (ten symbol jest już właściwie jak logo Miki, które on sam często rysuje przy swoim autografie). Mice towarzyszy również męska grupa tancerzy i grupa dziewczęca. Koncert trwa 26 minut i jest niesamowitym spektaklem typu „światło i dźwięk”.  Piosenka „Underwater” z udziałem widzów i ich telefonów komórkowych należy do jednych z najciekawszych ujęć. Poniżej można obejrzeć występ w całości.

Jesień 2018 to nagrania ósmej edycji francuskiego wydania The Voice. Mika bierze udział w programie telewizji francuskiej „Suite Perentale”, w którym opowiada o przemocy w szkole (patrz zakładka „Działalność społeczna”). Zostaje również zaproszony do włoskiego programu Firenze Wired Next Fest oraz do Vanity Fair Italy Story. W tym ostatnim znani ludzie ze świata filmu i muzyki opowiadają ciekawe historie ze swojego życia. Mika przygotował dwa rozdziały z książki, którą stara się napisać już od kilku lat, a na którą fani czekają z coraz większą niecierpliwością. Oba rozdziały opowiadały o wakacjach spędzanych we Włoszech, kiedy Mika miał 13-14 lat.  Całość zatytułował przewrotnie: „Nienawidzę Włoch!”. 

Mika nagrał również dwie sesje do programu „The Art of Song” dla BBC Radio 2, które zostały wyemitowane 26 grudnia 2018 i 1 stycznia 2019.  Poniżej link do podcastów z programu.

https://www.bbc.co.uk/programmes/b076w4ks/episodes/guide

4 stycznia 2019 na platformach muzycznych (jak Spotify czy Apple Music) ukazuje się piosenka „Sound of an Orchestra”, którą Mika napisał specjalnie do włoskiego serialu Ivana Cotroneo „La Compagnia del Cigno”. Piosenka otwiera każdy odcinek serii, a Mika zagrał małą rolę w jednym z nich. Serial opowiada perypetie siedmiorga młodych ludzi, uczących się w konserwatorium muzycznym w Mediolanie. Pierwsze odcinki pobiły rekordy oglądalności w telewizji włoskiej skupiając prawie 6 milionów telewidzów. Pod koniec stycznia 2019 serial ukaże się na płytach DVD.

„Sound of an Orchestra” – teledysk zrobiony z Instagram Stories przesłanych przez Mikę.

Na przełomie stycznia i lutego 2019 Mika spędził dwa tygodnie w studio nagrań ICP w Brukseli, gdzie nagrał ścieżki dźwiękowe do 15 piosenek. Ciąg dalszy produkcji odbędzie się w USA, Holandii i Belgii.

15 maja 2019 Mika zamieścił na Instagramie informację, która ni mniej ni więcej zapowiadała rozpoczęcie promocji nowego albumu. Z jednej strony 18 maja rozpoczną się transmisje The Voice na żywo, a z drugiej strony pojawiają się informacje o wydarzeniach, w których Mika weźmie udział: w Nimes, Bordeaux we Francji, w Weronie i Palermo we Włoszech. Mika obiecał zamieszczać systematycznie informacje na Instagramie. Aby na bieżąco śledzić koncerty Miki, zapraszam do zakładki „KALENDARZ”.

Na 31 maja 2019 Mika zapowiedział wydanie pierwszego singla z nowego albumu. Piosenka nosi tytuł „Ice Cream”. Mika zaprezentował ją na scenie po raz pierwszy na festiwalu „La chanson de l’Annee” w Nimes. Zapowiada się hit na lato: lody, lody…ale również ta romantyczna dwuznaczność, jaką znamy już z „Lollipop” czy „Boum Boum Boum: 🙂

Fani organizują akcję wrzucania na Instagram i Twitter zdjęć z hashtagiem #icecream

Mikapopolsku.com zamieścił ich już kilka.

Mika dużo udziela się w media społecznościowych, zwłaszcza na Instagramie. Po raz pierwszy od bardzo dawna zamieścił swoje zdjęcie z Andy’m. Okazuje się, że razem pracują na promocją albumu.

Moi, Andy et Paris ❤
My partner Andy and I. Every morning starts with coffee and brainstorm.
Instagram 22/05/2019

31 maja 2019 ukazuje się pierwszy singiel z piosenką „Ice Cream”. A właściwie dzień wcześniej włoska stacja Radio DeeJay prezentuje ją i zaprasza Mikę do studia.

Piosenka ukazuje się również w wersji video na Youtube. Mika jest obecny w stacjach radiowych we Włoszech i Francji.

W ciągu dnia Mika również ogłasza daty trasy koncertowej „Revelation Tour”. Patrz zakładka „Kalendarz”.

Reprezentantka ekipy Miki – Whitney – wygrywa program The Voice 2019! Mika zostaje ogłoszony najlepszym trenerem ósmej edycji. Wszystkim pozostanie na długo w pamięci wspólny występ Miki i Whitney w piosence Birdy „Skinny Love”.

Mika i Whitney – zwyciężczyni ósmej edycji The Voice.

Przez cały czerwiec 2019 Mika bierze udział w festiwalach muzycznych we Francji i we Włoszech. Promocja singla „Ice Cream” odbywa się również w stacjach radiowych obu krajów.

31 maja 2019 ruszyła sprzedaż biletów na „Revelation Tour”. Już po kilku dniach sprzedano wszystkie bilety na koncert w Londynie i w Utrechcie. Pozostałe koncerty również cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem. Na 22 grudnia zaplanowany jest wielki koncert w Bercy w Paryżu.

28 czerwca 2019 ukaże się singiel Jack’a Savoretti pod tytułem „Love and Youth”, nagrany w duecie z Miką.

6 lipca 2019 Mika zaskoczył fanów „tajnym” koncertem zorganizowanym w jego mieszkaniu w Mediolanie przez Sofarsounds. Sofarsounds organizuje na całym świecie mini-koncerty młodych i nieznanych wykonawców w prywatnych mieszkaniach, antykwariatach, na dachach budynków itd. Tym razem postanowiono zrobić koncert z „gwiazdą”. 30 zaproszonych osób do ostatniej chwili nie wiedziało, w czyim mieszkaniu są i kto wystąpi. Mika zaśpiewał kilka starych piosenek ale również kilka z najnowszego albumu „My Name Is Michael Holbrook”.

9 lipca 2019 Mika ogłosił trasę „Tiny Love Tiny Tour” obejmującą 5 miast w Ameryce: Nowy York, San Francisco, Los Angeles w USA oraz Montreal w Kanadzie (dwa koncerty) i Mexico City w Meksyku. Początek 13 września, koniec w Meksyku 24 września 2019.

Mika poprosił znanego specjalistę od miksowania muzyki Michael’a Brauer’a o pomoc w finalnym dopracowaniu nowego albumu. W tym celu poleciał w lipcu 2019 na kilka dni do Nowego Jorku.

25 lipca 2019 Mika wystąpił jako gość w koncercie charytatywnym „Ali di liberta” w Teatro del Silenzio w Lajtico, organizowanym corocznie przez Andrea Bocelli’ego. Mika miał zaszczyt zaśpiewać razem z mistrzem pieśń „Ali di liberta”. Poza tym zaśpiewał również „Happy Ending” z udziałem Idy Falk Winland i Maxem Tayloremoraz po raz pierwszy wykonał nową piosenkę „Tiny Love”.

16 sierpnia 2019- premiera piosenki „Tiny Love” na wszystkich platformach muzycznych. O godzinie 17:00 – premiera teledysku do piosenki. W ciągu jednej doby osiągnęła ponad 180’000 odsłon na YouTube!

CIĄG DALSZY NASTĄPI