Mika zamieścił wpis na Instagramie i na Twitterze przypominając nam o zaplanowanym na wtorek 6 grudnia pokazie koncertu w La Rochelle z 13 lipca 2022. Będzie to na francuskim kanale France 2 o godzinie 23:15.
Więc jeśli macie VPN, to zapraszam gorąco do obejrzenia tego widowiska.
To jeden z najlepszych koncertów Miki tego roku. Publiczność doceniła go skandując „ici, ici c’est La Rochelle”. To okrzyk, który mogą usłyszeć tylko nieliczni artyści występujący w tym mieście.
Mika poleciał do Madrytu, aby wystąpić na prywatnym koncercie dla gości producenta szampana Moet & Chandon.
Mice towarzyszył pianista Vincent Bidal, basista Max Taylor oraz kilka osób z chóru 100 Voices Of Gospel.
Mika oczywiście wykorzystał znajomość języka hiszpańskiego.
Mika nadal pracuje. Kolejne story. Tym razem według opisu Mika jest w innym studio nagraniowym. Czyżby inny projekt?
Mimo że jest niedziela, Mika jest bardzo zajęty.
Przed południem wraz ze swoim przyjacielem Marc-Olivier Fogiel odwiedzili Centre Pompidou, aby obejrzeć wystawę multimedialną. To połączenie ekspozycji związanej z poetami takimi jak Artur Rimbaud, Antonin Artaud i Rene Daumal i muzyki skomponowanej przez Patty Smith (Perfect Vision). Z opisu Miki wynika, że chodzi się po wystawie ze słuchawkami na uszach i zbliżając się do określonego miejsca można usłyszeć muzykę i opis z nim związany.
Poniżej link do szerszego opisu.
https://www.centrepompidou.fr/fr/programme/agenda/evenement/1v0Iy51
A po południu Mika znów znalazł się w studio nagrań, gdzie pracuje nad albumem ze ścieżką dźwiękową do filmu Tehu (Princes Of The Desert). Oczywiście nie obyło się bez żartów. No i… Miguel is back!!!! 🙂
To jeszcze nie było koniec. Mika wieczorem poszedł na koncert znanej francuskiej piosenkarki Verinque Sanson! Towarzyszył mu Marc-Olivier Fogiel.
No to już wiemy, co robił Mika wieczorem 23 listopada.
W Paryżu, w Centrum Wystawowym w Villepinte odbyła się konferencja firmy All4Pack.
I Mika wystąpił tam na dużej scenie, z towarzyszeniem kilku osób z chóru 100 Voices of Gospel.
Według story zamieszczonego przez gitarzystę zespołu Clement de Witt, był to ostatni planowany koncert w tym roku.
A dziś Mika zamieścił story, które na ogół oznacza, że udaje się na lotnisko.
Najnowsza story na Instagramie.
Hmmm. Banany, arbuzy i…. przepustka do Southbank Centre ….
Co to wszystko może oznaczać?
Czy Mika jest nadal w Paryżu?
Coraz więcej pytań. Brak odpowiedzi.
Danna Paola jest obecnie w trasie koncertowej po Meksyku.
Przez przypadek trafiłam na wideo, w którym możemy posłuchać piosenki, którą Danna Paola zaśpiewała w duecie z Miką. „Me, Myself”.
Widziałam już kilka filmów, na których Danna Paola śpiewała na żywo, a głos Miki był puszczany z playbacku.
Tym razem koncepcja jest inna. Cała piosenka leci z playbacku. Donna Paola nie śpiewa, tylko tańczy. Za to na wielkim ekranie zawieszonym nad sceną pojawia się Mika. I nie jest to cały clip, jaki został nakręcony do piosenki, ale fragmenty, w których widać tylko Mikę.
Bardzo mi się ten występ podoba. Jest w nim dramaturgia oddana w tańcu. Jest piękna piosenka. Jest Mika 🙂
Mika jest w Paryżu. Wczoraj, 17 listopada wraz ze swoją przyjaciółką Faridą Khelfa byli na przedpremierowym pokazie musicalu STARMANIA w la Seine Musicale.
STARMANIA to musical, który powstał 40 lat temu. Twórcami były dwie wielkie osobowości: Michel Berger oraz Luc Plamondon.
Piosenki z tej sztuki śpiewali tacy artyści jak Celine Dion, Lara Fabian, Daniel Balavoine czy Maurane.
Jedną z moich ulubionych piosenek jest „SOS d’un terrien en detresse” w wykonaniu Daniela Balavoine.
Już jest do nabycia MFC Yearbook 2021. Ten, który Mika otrzymał od Deb w Londynie.
Poniżej link.
Używając kodu WARMUP10 możecie skorzystać z dyskontu 10%.
10 listopada 2022 w Royal Festival Hall w Londynie nagrywany był finałowy odcinek brytyjskiego „konkursu” pod tytułem „The Piano”. W ciągu lata ekipa telewizji Channel 4 odwiedziła kilka dużych miast w Anglii i Szkocji, gdzie na dworcach kolejowych nagrywała występy amatorów grających na ustawionych tam fortepianach. Ale tajemnicą było, że gdzieś niedaleko, w ustronnym pomieszczeniu występy były obserwowane na ekranie monitora przez dwie osoby, dla których fortepian stał się częścią ich życia. To Mika i Lang Lang. Ich zadaniem było wybrać grupę najciekawszych wykonawców – pasjonatów muzyki, którzy w swoje występy potrafili wlać magię.
Program zostanie wyemitowany na początku przyszłego roku, więc nie mogę nic napisać o szczegółach występów czterech osób, uznanych przez Mikę i Lang Langa za najbardziej utalentowane.
Ale opowiem Wam, co się działo przed i po nagraniu.
Niewielu fanom udało się zdobyć bilety (darmowe) na oficjalnej stronie Southbank Center. Na szczęście Mika zadbał o to, aby wszyscy chętni dostali wejściówki (dziękujemy, Mika!!!!)
Niełatwo było dojechać do centrum Londynu. Nie dosyć, że organizowane były strajki na kolei i co drugi dzień nie jeździły pociągi, to jeszcze się okazało, że londyńskie metro zaplanowało strajk akurat na 10 listopada. Znalazłam hotel na tyle blisko, że mogłam dość na piechotę. W ciągu 30 minut byłam na miejscu.
Deb – administratorka Mika Fan Club – zaproponowała wspólne spotkanie jeszcze przed nagraniem i od godziny 16:00 powoli zbieraliśmy się przy stolikach Riverside Terrace Caffe wewnątrz budynku. Jak potem policzyliśmy, zjechaliśmy się z dwunastu krajów świata! Zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcie, które Deb umieściła na Instagramie. Jedyny mężczyzna na zdjęciu to mąż Deb.
Około 18:30 przeszliśmy do sali głównej i zajęliśmy nasze miejsca. Co prawda nie były one z przodu, ale siedzieliśmy razem w trzech rzędach. Tuż przed nagraniem okazało się, że zostały puste miejsca i organizatorzy zaprosili osoby siedzące z tyłu, aby przesiadły się do przodu. Oczywiście chodziło o to, aby kamery mogły pokazać pełną salę.
W międzyczasie Deb poinformowała nas, że Mika spotka się z nami po nagraniu! Nie mogłam w to uwierzyć! Raczej spodziewałam się „standardowego” czekania na zewnątrz przy wyjściu dla artystów, jak to na ogół bywa po koncertach.
Poproszono nas o zachowanie tajemnicy na temat uczestników konkursu. Nie wolno też było filmować i robić zdjęć. Powiem tylko tyle, że w finale wystąpiło czworo młodych ludzi. Przed każdym występem na dużym ekranie wyświetlany był fragment filmu, w którym mogliśmy widzieć jak siedzący w ukryciu Mika i Lang Lang komentują występ danego artysty na dworcu.
I choć każdy z pianistów grał utwory z różnych stylów muzycznych, to naprawdę występy były bardzo wzruszające. W dodatku okazało się, że oni nawet nie mają w domu instrumentu, a mimo to poziom ich umiejętności był naprawdę bardzo wysoki.
Wspomnę tylko, że Mika rozpoczął wieczór od wykonania Grace Kelly. Opowiedział historię tego utworu, który powstał od jednego dźwięku granego na fortepianie po tym, jak dostał odmowę współpracy od kolejnej wytwórni płytowej.
Mika również zakończył program. Tym razem to Lang Lang grał na fortepianie. Towarzyszyli mu Ida i Max oraz chór złożony z około dziesięciu osób. Nie wspomnę o sekcji smyczkowej. Chyba domyślacie się, którą piosenkę zaśpiewał Mika? Oczywiście Happy Ending!
I tyle o finale konkursu. Resztę obejrzymy za kilka miesięcy.
Po zakończeniu nagrania, które trwało prawie do godziny 21:00, zebraliśmy się w jednym miejscu i czekaliśmy na Mikę. W końcu się pojawił! Na poniższym nagraniu możecie wszystko obejrzeć.
Deb wręczyła mu Yearbook 2021, który już niedługo będzie można kupić oficjalnie.
Poza tym :
Mika przeprosił Deb za to, że sobie z niej żartuje na Insta Live.
Dowiedział się, że mąż Deb jest tutaj razem z nami. Mówimy na niego Mister Deb 🙂 Mika stwierdził, że Mister Deb musi być świętym człowiekiem 🙂
Obejrzał Yearbook 2021 i wyraził swój podziw dla talentu Michelle, która maluje kredkami piękne portrety Miki. Kilka z nich znalazło się w Yearbooku.
Jedna z fanek pokazała Mice jak zrobić selfie w aplikacji BeReal. Ale raczej Mika nie będzie jej używać 🙂
Niestety Mika musiał nas opuścić po ośmiu minutach, aby można było wreszcie zamknąć główną salę.
Jeszcze chwilę postaliśmy razem i powoli zaczęliśmy się rozchodzić. I wydawało się, że to już koniec, kiedy nagle zobaczyliśmy Mikę schodzącego po schodach tuż obok nas.
No i dosyć dużą grupą ruszyliśmy za nim na poziom, gdzie znajdowały się bary i kafejki. Niestety tylko jeden bar pozostał otwarty o tej godzinie, więc wszyscy się tam tłoczyli.
Mika nie chciał rozdawać autografów – gdyby się zgodził, to pewnie znalazłoby się wielu chętnych i trwałoby to bardzo długo.
Kilku osobom udało się za to zrobić wspólne zdjęcie. Ja niestety stałam za daleko 😦
Ale nakręciłam ten krótki filmik z uśmiechniętym Miką!
Miło, że zgodził się dać – chyba jedyny tego wieczoru – autograf małemu chłopcu, który wcześniej czekał z nami. Chłopiec uczy się grać na fortepianie. Z tego co usłyszałam, to również Lang Lang dał mu swój autograf. Chociaż jeden szczęśliwy mały człowiek 🙂
Mika zamienił kilka słów w Claudią Winkleman.
Kiedy Mika wyszedł, nie chciało nam się jeszcze rozchodzić. Usiedliśmy na krzesłach zamkniętej kafejki i dzieliliśmy się wrażeniami.
Co za wspaniały wieczór! Tak inny od tych, które znamy.
Ponieważ zrobiło się już późno, a mnie czekał 30 minutowy spacer do hotelu, pożegnałam się ze wszystkimi i poszłam nocą przez Londyn mijając świecące na różowo London Eye, Big Bena i Westminster Abby aż do dworca Victoria.
Kto wie, gdzie się spotkamy następnym razem…
Mika po polsku 